Worden kinderen/jongeren met een beperking gelukkiger van inclusief onderwijs en werk?

In en na een onderwijsperiode wordt het laatste decennium meer en meer gedacht dat leerlingen en jongeren met een beperking beter af zijn, wanneer ze samen met 'reguliere' leerlingen/jongeren functioneren. Passend onderwijs en de participatiewet zijn hier voorbeelden van. Ik vraag me af of de leerlingen/jongeren daar inderdaad gelukkiger van worden. In de praktijk denk ik te zien dat leerlingen/jongeren met een beperking gelukkiger zijn, wanneer ze onder 'gelijkgestemden' zijn.