Will you still feed me, will you still need me, when I’m 64? De vraag die the Beatles stelden kan rechtstreeks naar de Nationale Wetenschapsagenda omdat het een zorg is waar menig ouder wordende mens van wakker kan liggen.

En in vergrijzende maatschappij liggen ieder jaar miljoenen mensen meer wakker van die vraag die niet alleen betrekking heeft op verhoudingen binnen het huishouden maar ook op die van het bredere sociale netwerk, buurten en arbeidsorganisaties. Wat maakt dat mensen zelfredzaam zijn op hoge leeftijd, welke rol spelen eerdere ervaringen in de levensloop op het gebied van werk, gezondheid en gezin. Hoe maken ouderen van de toekomst keuzes over maatschappelijke participatie, zorg voor elkaar, zorg voor zichzelf. In hoeverre liggen deze keuzes vast in eerdere gewoontes en levenservaringen en in hoeverre worden ze gevoed door de economische, institutionele en sociale prikkels van het moment. Achter een sluier van onwetendheid willen mensen graag solidair zijn maar hoe solide is de solidariteit wanneer we steeds meer kennis vergaren over welke kansen mensen hebben in hun leven om een bepaalde ziekte op te lopen? De Nederlandse samenleving vergrijst en zal de komende 100 jaar grijs blijven met circa een op de vier mensen 65+. Dit vraagt een fundamentele herbezinning op hoe de verschillende leeftijdsgroepen hun leven organiseren en met elkaar verbonden zijn.