wetenschappelijk onderzoek naar PAS/OVS/ oudervervreemding in Nederland in te stellen. Bestaat het? Is er dus erkenning? En zo ja, wat is dan de beste handelswijze/ benadering om PAS/OVS of vervreemding te stoppen?

Hoe kan het zijn dat er in Nederland zo weinig bekend is over PAS (parental alienation syndrom) / OVS (ouderverstotings stoornis) of het fenomeen oudervervreemding in Nederland? Mijn smeekbede aan u is om een wetenschappelijk onderzoek naar PAS/OVS/ oudervervreemding in Nederland in te stellen. Bestaat het? Is er dus erkenning? En zo ja, wat is dan de beste handelswijze/ benadering om PAS/OVS of vervreemding te stoppen? Wat kunnen hulpverleners doen om zo snel en effectief mogelijk te handelen? Wat is nu de rol van jeugdzorg/ de raad van kinderbescherming/ jeugdrecht/ advocatuur/de politie? En dient die rol nu de belangen van het kind of zijn er andere perverse belangen (geld, banen) die er voor zorgen dat al deze genoemde instituten niets willen weten en/of horen over PAS/OVS of vervreemding? Met alle gevolgen van dien. Financieel, maar erger maatschappelijk en daarmee worden ook de rechten van het Nederlandse kind geschonden. Doordat Nederland achter loopt op de internationale wetenschap (die PAS/OVS en vervreemding allang erkennen en effectieve aanpak toepassen) zitten in Nederland jaarlijks honderden kinderen in de knel. Bovengenoemde instanties en zelfs de jeugdhulpverleners (therapeuten, pedagogen, leraren, artsen, politie) zijn nog steeds onwetend. Radeloze verstoten ouders lopen tegen een muur van Nederlandse onkunde.