Welke rol speelde de culturele industrie in de geschiedenis van identiteitsprocessen in Europa?

In elke gemeenschap wordt in communicatie over de eigen identiteit gebruik gemaakt van filosofische, ethische en esthetische waarden die in het culturele geheugen zijn opgeslagen. Die waarden zijn voortdurend in beweging, bijvoorbeeld in de debatten in de media die in een gebied en een periode gangbaar zijn. Een belangrijk medium in de discussie over identiteit zijn de kunsten: van theater tot literatuur, van architectuur tot schilderijen, van muziek tot dans. Alle kunstvormen zijn een verbeelding van identiteit. Iedereen weet dat, maar veel onbekender is dat alle kunsten gestuurd worden door een industrieel netwerk waarin de kunstenaar slechts een van de partijen is. Andere partijen zijn bijvoorbeeld handelaars, uitvoerders van allerlei soort, publieksgroepen, bestuursorganen en academici. Deze industrie is zelf een permanente arena van strijd om identiteit. Netwerkvorming is er een van de belangrijkste strategie├źn om macht te verwerven. Elke identiteitsverbeelding in kunst is dus ook een reactie op machtsverhoudingen in het netwerk. Aard en omvang van de culturele industrie verschillen per gebied en per periode. Onderzoek naar de geschiedenis van de culturele industrie in Europa zal inzicht bieden in het ontstaan van identiteitsverbeelding in de Europese gebieden en de keuzes voor filosofische, ethische en esthetische zelfbeelden verklaren.