Welke factoren beïnvloeden de intergenerationele overdracht van geweld binnen afhankelijkheidsrelaties bij slachtoffers van kindermishandeling?

Het is bekend dat 25% van de personen die in hun jeugd het slachtoffer zijn geweest van kindermishandeling hun eigen kinderen mishandelen. Het doorbreken van deze cyclus is essentieel om uiteindelijk te komen tot vermindering van geweld binnen afhankelijkheidsrelaties. Een lang lopend programma waarin slachtsoffers van kindermishandeling prospectief vervolgd worden tot in de volwassenheid zou meer inzicht geven in deze intergenerationele cyclus. Momenteel worden kinderen met een bedreigde ontwikkeling als gevolg van nalatigheid dan wel toedoen van de ouder(s) gemeld bij Veilig Thuis die een triage uitoefent en een veiligheidsplan voorstelt en laat uitvoeren. Langdurige monitoring vindt echter nog niet plaats. Bovenstaande onderzoeksvraag laat zich beantwoorden door langdurige monitoring van de kinderen ten aanzien van: sociaal emotionele ontwikkeling, gezondheidsbeleving, hechting, cognitieve ontwikkeling, epigenetica (methyleringspatroon) en neurobiologie (relevante structuren vastleggen mbv functionele MRI). Deze monitoring zou bijvoorbeeld 5 jaarlijks plaats kunnen vinden tot in de volwassenheid. Vervolgens zou de volgende generatie van deze indexpatiënten onderzocht worden op een bedreigde ontwikkeling op dezelfde uitkomstmaten. Dit onderzoeksprogramma gaat licht werpen op sociale, biologische en psychologische factoren die in samenhang bijdragen aan veerkracht van slachtoffers en het risico op intergenerationele overdracht van geweld.