Wat zou de beste manier van publieksvoorlichting zijn om alle mensen (maar vooral kwetsbare ouderen) zelf tijdig na te laten denken over de wensen en verwachtingen t.a.v. het levenseinde?

In de praktijk (klinisch geriater) valt het mij op dat veel oudere mensen -waaronder zeker ook hoogbejaarde mensen met meervoudige ernstige aandoeningen- op vragen van mij naar hun wensen en verwachtingen t.a.v. het levenseinde, antwoorden dat ze "daar nog nooit over nagedacht hebben". Zinnige en zuinige zorg staat erg in de belangstelling, en er ligt zeker een taak voor artsen om meer tijd aan dit onderdeel van hun werk te besteden, maar het is dubbel lastig bespreekbaar wanneer de patiënt zelf geen goede voorkennis heeft/irreele verwachtingen heeft/er nog nooit over nagedacht heeft.