Wat rechtvaardigt het wettelijk toestaan van de NIPT-test en daarmee het faciliteren van het uitroeien van mensen met het syndroom van Down?

Downsyndroom is geen ziekte, en evenmin een handicap die het leven ondraaglijk maakt. Integendeel, er zijn weinig mensen met Downsyndroom die suïcidaal zijn. Toch wordt het ontdekken van DS tijdens de zwangerschap door overheid en wetenschap gefaciliteerd, en echt niet zodat zwangere echtparen na de diagnose Downsyndroom zich extra kunnen verheugen op de geboorte. Hoofddoel is natuurlijk het o.b.v. betrouwbare tests kunnen afbreken van de zwangerschap wanneer Downsyndroom wordt vastgesteld. In hoeverre is het ethisch verdedigbaar om op deze wijze de bevolkingsgroep met Downsyndroom langzaam maar zeker uit te roeien? En hoelang duurt het voor ook autisme, schizofrenie, bipolaire stoornissen enzovoort al tijdens de zwangerschap kan worden vastgesteld? Welke kinderen mogen nog geboren worden? Zijn 'foutjes' aan de mens überhaupt nog toegestaan? Zijn er straks alleen nog übermenschen? En andersom: in hoeverre is het verwijtbaar wanneer ondanks de beschikbaarheid van deze tests, zwangere vrouwen besluiten geen test uit te voeren of ondanks de diagnose Downsyndroom, een kind toch geboren laten worden? Moeten die ouders dan zelf voor de kosten voor gezondheidszorg e.d. opdraaien?