Wat moet een oudere Nederlander fysiek en psychisch kunnen om veilig te kunnen blijven fietsen?

De Nederlandse fietspopulatie bestaat voor een groot deel uit 70+ers. Bij hen speelt valproblematiek, moeizaam gebruik van de elektrische fiets, letselrisico en fietsangst een grote rol. Sinds 2004 is het aantal verkeersdoden onder fietsers van 70 jaar of ouder gestegen met 45%. In 2013 betrof deze groep 16% (29 personen) van het totaal aantal verkeersdoden. Jaarlijks worden ruim 9.000 elektrische-fietsers behandeld op de Spoed Eisende Hulp. Wat ontbreekt voor ouderen die veilig willen blijven fietsen, of het fietsen willen hervatten na een val is een gestructureerd instrument waarbij aan de hand van bepaalde randvoorwaarden (en met behulp van ergotherapie en fysiotherapie) een fietsadvies en -training gegeven wordt. Welke disciplines hebben hierin een taak en wat zijn de interventies en (technische) mogelijkheden die aan deze groeiende populatie in Nederland geboden kunnen worden? Welke soort fiets is het meest geschikt: (gewone fiets met aanpassingen, e-fiets, loopfiets, zijwielen, driewieler etc.)? Wat kunnen mensen zelf doen om bij al deze keuzemogelijkheden het juiste t.a.v. de veiligheid te beslissen? Ik stel voor dat er een gestructureerd assessment wordt opgesteld dat gebruikt kan worden om ouderen weer veilig het fietsen te laten hervatten en de valproblematiek en het letselrisico te beperken.