Wat leert de natuur ons over ons verleden?

Geschiedenis wordt traditioneel opgevat als de geschiedenis van mensen, van de menselijke geest in het bijzonder. In die zin is geschiedenis bijna altijd ‘cultuurgeschiedenis’. Toch is de ons omringende materiële natuur ook een ‘huis’ van het verleden. De natuur levert ons wellicht de meest krachtige en blijvende sporen (bronnen) van het verleden op. In deze zin is de natuur één van de rijkste ‘archieven’ waarin het verleden rechtstreeks naar ons toekomt. Onze fysische omgeving en het landschap reiken ons een schat aan informatie op over hoe onze voorouders hebben geleefd. Kunnen we immers niet, door naar de natuur en het landschap te kijken, een beter inzicht krijgen in ons verleden? Welke rol gaat een grondige bestudering van deze factoren spelen bij het historisch onderzoek, de historische beeldvorming en het historisch onderwijs van de toekomst?