Wat kunnen we leren van het proces van ‘verschriftelijking’ van informatie in de Middeleeuwen in het tijdperk van de digitale revolutie, waarin kennis meer en meer slechts digitaal wordt vastgelegd en daarmee vluchtig(er), veranderlijker en ongrijpbaar

Zonder het vermogen tot het uitdrukken van gevoelens, verlangens en opinies is een schepsel geen volwaardig mens. Communicatie is een voorwaarde voor het verspreiden en gebruiken van kennis door netwerken op te zetten van goed geïnformeerde mensen. Men zou zelfs kunnen stellen dat zij de kritische factor is voor veranderingen op ieder vlak. Dit impliceert dat een complexe sociale ordening, die gebaseerd is op intensieve communicatie, onmogelijk is zonder geletterdheid. Onze moderne samenleving heeft in vele opzichten haar wortels in de Middeleeuwen. Dat valt te verklaren uit het feit dat het proces van verschriftelijking in bestuur en beleid maar ook in cultuur, wetenschap en handel zich toen voltrok. Uitvindingen als de codex, d.w.z. het boek, het gebruik van leestekens en ook ‘stillezen’ zorgden voor een grootschalige alfabetisering. De uitvinding van de boekdrukkunst in de vijftiende eeuw versnelde dit proces dat toen al enkele eeuwen bezig was. De vraag is wat het steeds vluchtiger worden van informatie, nu die sinds ongeveer twee decennia hoe langer hoe minder wordt vastgelegd op bladen papier, gaat betekenen voor de totstandkoming en doorwerking van kennis en daarmee voor de cohesie van de samenleving?

Bijbehorende clustervragen