Wat kunnen we leren over onszelf van gehandicapte mensen?

Door de medische vooruitgang leven gehandicapte mensen, die enkele decennia geleden vroeg zijn overleden, steeds langer. Tegelijkertijd heeft onder de andere het VN Gehandicaptenverdrag daartoe geleid dat gehandicapte mensen zichtbaarder zijn geworden in de samenleving. Gehandicapte mensen zijn volgens de VN de grootste minderheid van de wereld. Dit vraagt om twee richtingen van onderzoek: ten eerste moeten we daarover nadenken hoe we ons op een verantwoorde manier tot gehandicapte mensen verhouden. Maar ten tweede, en dat heeft misschien zelfs belangrijkere implicaties, daagt de ervaring met handicap ons uit daarover na te denken wat het ons over onszelf leert. We gaan als vanzelfsprekend daarvan uit dat méér kunnen altijd beter is en dat méér ons gelukkig maakt. Echter beschrijven gehandicapte mensen zichzelf niet als ongelukkig en soms zelf als gelukkiger dan niet-gehandicapte mensen. Bovendien werken een aantal concepten niet meer als we proberen deze toe te passen op handicap. Bijvoorbeeld: wat betekent het om een recht op iets te hebben? Ieder kind heeft een recht op onderwijs, maar hoe ver gaat een recht op (gelijk?) onderwijs voor een gehandicapt kind? Handicap is een testcase voor menselijke diversiteit.