Wat is het effect van binaire en andere vormen van sekseregistratie op het genot van fundamentele rechten en het welbevinden van mensen, in het bijzonder van trans* en mensen met een intersekseconditie?

Sekse is één van de (weinige) persoonskenmerken die systematisch door overheden, maar ook door anderen, worden geregistreerd. In vrijwel alle gevallen gebeurt dat binair: men is man of vrouw. Dit systeem staat nu ter discussie, onder verwijzing naar mensenrechten van, in het bijzonder, trans*genders en mensen met een intersekse conditie. Verandering of afschaffing van deze praktijk is volgens sommigen ook van belang voor meer gendergelijkheid. In sommige landen (Australië, India) worden opties toegevoegd, in andere landen is voor wijziging van het juridisch geslacht (van man naar vrouw of andersom) niet langer een deskundigenverklaring of ‘permanente overtuiging tot het andere geslacht te behoren’ nodig (Argentinië). In dat laatste geval, kan men dus – althans in theorie – regelmatig van geslacht veranderen. Voor sommige trans* zijn alternatieve registratiemogelijkheden een uitkomst. Voor anderen is juist de overstap naar ‘het andere hokje’ een erkenning van hun zelfbeleefde genderidentiteit. Hoe werken dergelijke alternatieven in de praktijk? Hoe beïnvloedt sekseregistratie het welbevinden van mensen en op hun toegang tot wezenlijke mensenrechtelijke voorzieningen, zoals gezondheidszorg en arbeidsmarkt? Welk effect hebben systeemwijzigingen op beleidsmogelijkheden, zoals bijvoorbeeld emancipatiebeleid?