Wat is de invloed van digitale technologieën op het verwerven en het delen van wetenschappelijke kennis, zowel voor de academische gemeenschap als voor het bredere publiek?

De ontwikkeling van digitale technologieën biedt veel mogelijkheden voor onderzoek op allerlei terreinen. De beloften van e-science en digitaal onderzoek zijn vele malen uiteengezet. Er zijn nieuwe methoden om onderzoeksgegevens te genereren, te analyseren, op te slaan en te delen, waarbij deze gegevens verschillende vormen kunnen aannemen (tekst, getallen, beelden, geluid). Even belangrijk zijn de wijzen waarop digitale technologieën onderzoeksmethoden en samenwerking tussen onderzoekers uit verschillende disciplines en landen kunnen transformeren. Ook bieden deze technologieën onderzoekers nieuwe mogelijkheden om contact te maken met de samenleving: direct door het publiek mee te laten doen (citizen science, crowdsourcing) en meer indirect via beter toegankelijke en interactieve publicatiepraktijken. Al enkele decennia is veel geïnvesteerd in digitale technologieën, wat duidelijke effecten op de onderzoekspraktijk heeft gehad. Toch blijven er veel vragen over de betekenis van deze effecten, zoals de volgende: Verandert de kennis zelf op grond van de toenemende digitalisering van de methoden van kennisverwerving? Worden nieuwe sociale actoren van belang, zoals beleidsmakers, industrieën, maatschappelijke organisaties of het bredere publiek? Leiden deze ontwikkelingen tot veranderende machtsverhoudingen in het proces van kennisverwerving? Hoe kunnen deze veranderingen geëvalueerd worden? Wat is de rol van digitale technologieën in onderzoeksevaluaties?