Wat is de huidige betekenis van het adatrecht (gewoonterecht) in Indonesië en hoe verhoudt die betekenis zich tot die van het adatrecht in Nederlands-Indië?

Geen koloniale macht heeft zoveel aandacht besteed aan het gewoonterecht als Nederland bij het vormgeven van het rechtssysteem in Nederlands-Indië. De belangrijkste voorstanders van een grote rol voor dit ‘adatrecht’ beoogden hiermee de bevolking te beschermen tegen het verlies van hun grond aan westerse planters. Na de onafhankelijkheid heeft Indonesië zich jaren ingespannen om een nationaal grondenrecht te ontwikkelen, maar de laatste jaren is er een hernieuwde belangstelling voor het adatrecht en zien we in toenemende mate dat activisten en bestuur proberen de belangen van een deel van de bevolking op dezelfde wijze te beschermen als in de koloniale tijd. De vraag rijst of dit mogelijk is en of de oorspronkelijke criteria voor het ‘vinden’ van het adatrecht nog wel toepasselijk zijn.