Waarom zijn vooral ‘historische’ steden broedplaatsen van innovatie?

Veel creatieve industrie is gevestigd in steden met een lange traditie en een historisch gevoel. Denk aan Amsterdam als centrum van CI in Nederland, maar ook Milaan in Italië, Parijs in Frankrijk, en in zekere zin ook New York in de Verenigde Staten. Het is zeker geen wet van Meden en Perzen (denk aan Eindhoven en Rotterdam, of Los Angeles), maar komt wel zo vaak voor dat het er op lijkt dat het verleden vaak een inspiratiebron vormt voor de toekomst. Je zou ook kunnen zeggen dat een historische omgeving kennelijk ‘veerkracht’ in zich bergt. Het zou enerzijds belangrijk zijn om preciezer te weten waarom dat zo is en hoe dat werkt. Maar anderzijds roept dit ook vragen op over het beheer van dat historisch erfgoed. Op welke manier kan dat beter dienstbaar gemaakt worden aan veerkrachtige en toekomstgerichte strategieën en zijn actuele beheerpraktijken wel afdoende voor zo’n veerkrachtige inzet van cultureel erfgoed?