Waarom en hoe kunnen we over de telefoon horen dat een spreker fronst of glimlacht bij het spreken?

Toelichting: Glimlachen en fronsen zijn gezichtsuitdrukkingen die de articulatie van spraak beïnvloeden. Luisteraars horen het ook als deze gezichtsuitdrukkingen tijdens spreken optreden. Gebruiken luisteraars de gehoorde gezichtsuitdrukkingen ook voor hun spraakwaarneming, en zo ja hoe dan? Spelen spiegelneuronen hierbij een rol? En wat gebeurt er dan als we luisteren naar een acteur die gezichtsuitdrukkingen "imiteert"?