Smart Sustainable City: wat is de optimale mix van ecologische, economische, en sociale duurzaamheid in een stad en hoe is die te realiseren?

Recentelijk is er veel discussie gaande over zogeheten Smart Sustainable Cities: het met behulp van ICT (Informatie- en Communicatie Technologie) en kennis komen tot een duurzame stad. Daarbij blijkt echter dat we duurzaamheid vaak nogal eenzijdig vertalen in ecologische duurzaamheid (kleine voetafdruk), maar niet of veel minder kijken naar de twee andere componenten van het duurzaamheidsbegrip: de economische en sociale duurzaamheid. En vooral wanneer we de drie componenten van het duurzaamheidsbegrip in onderlinge afweging betrekken in een stad, blijken allerlei maatregelen die voor de ene component gunstig zijn dat voor de andere componenten juist helemaal niet te zijn. De vraag dringt zich dan op of er zoiets als een optimale mix (of onder verschillende condities meerdere 'optimale' mixen) denkbaar is/zijn in deze drie duurzaamheidsdimensies waarin we kunnen spreken van een echt duurzame stad. En de gekoppelde vervolgvraag is dan, hoe kunnen we daar komen, oftewel de te bewandelen weg ernaar toe.