Op welke wijze kan de veiligheid en beschikbaar van complexe technologische systemen substantieel worden verbeterd, onder gelijktijdige verlaging van de totale verwervings- en operationele kosten gedurende de levenscyclus?

Complexe, hoogwaardige systemen (medische apparatuur, energiecentrales, offshore systemen, productie- en transportmiddelen) zijn onmisbaar in een moderne industriële samenleving. Storingen kunnen desastreuze gevolgen hebben voor milieu en/of veiligheid, terwijl ongeplande stilstand ook forse economische schade kan betekenen. Om die reden zijn forse investeringen nodig, zowel ten behoeve van het ontwerp van veilige en storingsarme systemen, alsook voor het realtime monitoren van deze systemen teneinde tijdig (preventief) in te kunnen grijpen. Dat laatste is mogelijk met gebruik van moderne sensor- en communicatiesystemen, die de gebruiker in staat stellen om preventief in te grijpen op basis van specifieke indicatoren. Aangetoond kan worden dat op deze wijze de instandhoudingskosten gedurende de levensduur van systemen sterk kunnen worden gereduceerd, zeker indien ook de maatschappelijke effecten worden meegenomen. Teneinde die voordelen te realiseren zijn echter drie zaken nodig: betere monitoring en diagnose instrumenten, daarnaast modellen welke de gevolgen van preventief interveniëren in beeld brengen, en tenslotte een integrale benadering die de totale kosten van verwerving, gebruik en tenslotte buitengebruik stellen (met mogelijk hergebruik van componenten) in beeld brengen. Het feit dat veel bedrijven gestuurd worden op korte termijn financiële resultaten vormt een belangrijke hinderpaal voor het realiseren van bovengenoemde integrale benadering.