Op welke manieren is het beschermen van grenzen beter te combineren met het beschermen van mensen?

Niet iedereen die toegang tot Nederland of Europa wil krijgt dat ook. De Middellandse Zee laat elke dag zien hoeveel risico’s mensen bereid zijn te nemen om de overstaak te wagen. De grenzen van Nederland en Europa worden op allerlei manieren bewaakt, en steeds meer met nieuwe technologie. Radarbeelden, warmtecamera’s en risicoanalyses monitoren de bewegingen van mensen. In principe kunnen deze middelen ook worden ingezet om voortijdig mensen te redden, als er gevaar dreigt. Waarom wordt er in de praktijk en in het beleid dan zo’n onderscheid gemaakt tussen ‘control’ en ‘care’? Dit mag een ethische of politieke vraag lijken, maar is het niet. Wetenschap kan technologie ontwikkelen en filosofie kan handelingskaders aanreiken die het beschermen van grenzen en van mensen beter kunnen combineren. Hoe kan die interactie worden versterkt? Huub Dijstelbloem (45 jaar) en Manu Dijstelbloem (6 jaar). Ter toelichting: Huub houdt zich in zijn onderzoek bezig met de morele aspecten van grensbewaking. Manu, de oudste zoon van hem en Esther, was ook geraakt door de beelden van de vluchtelingen op boten op de Middellandse Zee en dacht mee over oplossingen. Het begin is er dus!