Op welke manier zorgen we voor synergie tussen de fysieke en digitale wereld zodat het leven mondiaal veiliger, gezonder, "rijker" en beter ( … ) wordt?

De hoeveelheid gegevens die we samen meten en opslaan groeit explosief. Wetenschappers, bedrijven, overheden en burgers voeden samen een onstuimig groeiende gegevensberg. Telescopen, camera’s, scanners, telefoons, computers, chipkaarten, energiemeters — het is nog maar een fractie van het groeiende arsenaal aan al of niet wetenschappelijke instrumenten die continu gegevens produceren en toevoegen aan steeds meer en steeds grotere databestanden. Die grote bestanden kunnen met nieuwe wetenschappelijke methoden worden geanalyseerd en Geïnterpreteerd.Zo kunnen we de wereld gedetailleerder waarnemen, en ontdekken we nieuwe patronen en oorzakelijke verbanden. Dat levert nieuwe kennis en wetenschappelijke inzichten op, die reeds nu wordt gebruikt voor betere producten, diensten, beslissingen, en het oplossen van mondiale uitdagingen, bijvoorbeeld op het gebied van voedselzekerheid of klimaatproblematiek. Het gebruik van deze zgn. ‘big data’ genereert ook ‘big questions’. Hoe kan big data bijdragen aan mondiale ontwikkelingen zoals inclusiviteit waarin westerse en ontwikkelingslanden andere uitgangsposities kennen. Hoe kan de explosieve toename van data in ontwikkelingslanden bijdragen aan internationale ontwikkelingsvraagstukken zoals armoede, migratie, voedselzekerheid, klimaatproblematiek en wereldhandel? Onze economie, infrastructuur en zelfs cultuur blinken uit in digitalisering. Hoe benut Nederland deze goede digitale uitgangspositie bij het realiseren van een digitale maatschappij die voor alle burgers toegankelijk, rechtvaardig en acceptabel is?