Met welke modellen en ontwerpmethoden kunnen windparken op zee holistisch worden geoptimaliseerd?

De keuzes van ontwerpers bepalen uiteindelijk hoe goed een product is. Dat geldt ook voor windturbines en windparken op zee. Zelfs als we dus de fysica geheel begrijpen, dan is het aan de ontwerpers om daar slim gebruik van te maken, zodat ze de beste oplossing kunnen vinden. Hierbij gebruiken ze modellen van de fysica en procedures voor het ontwerpen, zoals optimalisatie-algorithms. Vaak zijn deze modellen en ontwerpmethodes slechts gericht op een beperkt deel van een windpark, bijvoorbeeld op de elektrische verbindingen. Om de beste oplossingen te genereren zal de ontwerper echter ook moeten kijken naar het gehele park: de fysica van delen van het park kan invloed hebben op de fysica van andere delen van het park. Daarnaast kan een verbetering in een onderdeel leiden tot een verslechtering in een ander onderdeel of omgekeerd. Modellen en ontwerpmethoden die deze interacties meenemen zijn complex en kosten veel rekenkracht. Er is onvoldoende kennis om de juiste keuzes te maken in de nauwkeurigheid van modellen en om de juiste aanpak voor de ontwerpoptimalisatie te kiezen.