Lijden mensen die bang zijn dement te worden meer onder de ziekte dan mensen die er niet bang voor zijn?

Voor veel mensen is dement worden een schrikbeeld. De ontreddering, controle over je eigen leven kwijtraken, de aftakeling, de afhankelijkheid van anderen. Als de eerste verschijnselen zich dan voordoen wordt die angst bewaarheid. tegelijkertijd is de kans op dementie, zeker als die zich al in de familie heeft voorgedaan, reëel. Mijn vraag is in hoeverre de angst voor dementie de ervaring van dementie verergert. Met andere woorden of mensen die bang zijn dement te worden meer lijden onder de ziekte dan mensen die er niet bang voor zijn. Of aanvaarding van de dementie het leven met dementie meer dragelijk en zinvol maakt. (persoonlijke toelichting: Voor mijn moeder was dement worden haar schrikbeeld. Toen ze het werd wilde ze er niet van weten. De eerste jaren waren vaak een hel met angsten en wantrouwen. Toen ze na 5 jaar naar het verpleeghuis ging (waar ze nog 4 prachtige jaren heeft geleefd) troffen we in haar huis allemaal krantenknipsels aan over Alzheimer, ze was er dus heel erg mee bezig geweest)