Kunnen we transitie naar duurzame energie fiscaal koppelen aan pensioenvermogens?

Vermogens beheerd door de Nederlandse pensioenfondsen zijn enorm, alleen ABP al 375 miljard (abp.nl). Deze vermogens worden voor tientallen jaren vooruit beheerd, dezelfde tijdschaal die nodig is voor transitie naar duurzame energie, en dezelfde waarin we de milieueffecten van een niet duurzame energievoorziening gaan voelen. De huidige investeringen voor duurzame energie zijn ordes kleiner: wind op zee 17 miljard subsidie, 's werelds enige kernfusiereactor net de benodigde 15 miljard, en nog niets voor een europees DC grid. De huidige wetenschapsinvsteringen (NWO, EU) zijn druppels op een gloeiende plaat; het kabinet kijkt alleen naar bedrijfsleven, maar vergeet haar 'eigen' pensioenpotten. Waarom pensioenfondsen slechts afrekenen op jaarlijkse indicatoren, en niet op lange termijn indicatoren? Terwijl het fiscaal subsidieren van de inleg ruimte biedt om lange termijn eisen te stellen? Werknemers zou bijv. keus geboden moeten worden bij ABP c.s. weg te gaan, te kiezen voor een groen fonds. De transitie naar duurzame energie is minder een technisch vraagstuk, dan een economisch vraagstuk, gehinderd door niet–duurzame investeringen in het verleden (fossiele brandstof economie). Er zou een multidisiciplinair 'Manhattan' project moeten komen dat de vraag behandeld hoe we voor toekomstige generaties de meest duurzame slagkracht uit onze enorme pensioenvermogens halen in brede zin.