Kan software zichzelf repareren en vernieuwen?

Levende organismen kunnen zichzelf repareren als ze schade hebben opgelopen. Bovendien vindt er voortdurende verniewing en regeneratie van weefsels en cellen plaats. In de loop van opeenvolgende generaties passen levende organismen zich via evolutionaire veranderingen aan aan hun omgeving. Software bevat vaak fouten en moet door omgevingsfactoren aangepast worden. Zouden mechanismen van zelfheling en zelfrenovatie bij software ook van pas kunnen komen? Op welke principes zou dergelijke zelfregenerende software gebaseerd kunnen zijn? Kan de biologische metafoor hierbij helpen? In wat voor programmeertalen kan zelfregeneratie uitgedrukt worden? Welke hardware/software interactie is hiervoor nodig? Hoe betrouwbaar en flexibel zouden de op deze wijze gebouwde systemen uiteindelijk kunnen worden? Hier ligt een spectrum aan vragen van theoretische principes tot de feitelijke engineering van flexibele, zichzelf aanpassende en verbeterende systemen. De kwaliteit van de softwaresystemen die allesbepalend zijn voor onze toekomst zou hierdoor enorm kunnen toenemen.