Is onze taalverarming te stuiten?

Hun hebben...., het paard, die.... Op allerlei manieren lijkt onze taal in toenemende mate verkeerd gebruikt te worden. Kan die tendens gekeerd worden of is er sprake van een onvermijdelijke verandering omdat taal immers leeft en met zijn tijd meegaat? Betekent taalverschraling ook een beperking op het niveau van denken? Of het toenemend gebruik van Engelstalige woorden ook een meer Amerikaanse manier van denken?