is er een relatie tussen een toenemend aantal jonge leerlingen die leerproblemen ervaren door beelddenken en de maatschappij die steeds meer communiceert met beeld en beeldscherm?

Het lijkt wel of steeds meer jonge kinderen -rond de leeftijd van 6 jaar- de overstap van het beelddenken (waar ze mee geboren worden) naar het taaldenken als grote uitdaging ervaren.Ik ben benieuwd of er een samenhang is tussen visueel aanbod (laptops, smartphones e.d). en het visueel-ruimtelijk voorkeursdenken. Als het antwoord op die vraag 'ja' is, heeft dat grote gevolgen voor het huidige onderwijs en gebruikte methodieken. Het bottom-up onderwijs is gericht op de "95%" van de kinderen gericht die voornamelijk auditief-volgordelijk denken; stapje voor stapje een beetje moeilijker tot je alle vaardigheden onder controle hebt. Beelddenkers vallen met hun bijzonder creatief talent uit, omdat ze simpelweg een andere manier van denken, structureren, associëren en opslaan (top-down) hebben dan taaldenkers. Zeker in de middenbouw van het PO kan dit op sociaal-emotioneel gebied grote gevolgen hebben voor o.a. zelfbeeld en zelfvertrouwen van de jonge beelddenker.