Is de speelbare stad te preferen boven de sociale en slimme stad?

Veel discussies gaan over de smart city, meestal opgevat als de roep om meer (digitale) technologie om de stad en haar bewoners beter te reguleren. Zou er niet meer aandacht moeten zijn voor de betrokkenheid van burgers (de social city) en de omgang van burgers in spelsituaties (playable city; de stad als speeltuin) om de stad echt leefbaar te houden-maken?