Is de kosmos een perpetuum mobile?

De banen van de planeten en hemellichamen beschrijven banen die al eeuwen min of meer gelijk zijn. Als die vast banen verband houden met de rotatie, de massa en daarmee de onderlinge aantrekkingskracht en afstoting, dan kan een veranderende massa invloed hebben op de te volgen baan. De massa van de aarde wordt bepaald door alle aanwezige elementen binnen de dampkring. Water is daar een belangrijk onderdeel van. Er is sprake van een gat in de ozonlaag, waardoor water verdampt en in het heelal verdwijnt. Daarmee verandert de massa van onze aarde, hoe miniem ook, en verandert ook de baan die onze planeet aflegt. Hoe minder massa hoe minder afstoting ten opzichte van zon en maan, hoe dichter we bij de zon komen. En, hoe minder druk in de atmosfeer hoe minder wij aan de aarde kleven, hoe hoger en verder we kunnen springen. Of is dat alleen training? Met andere woorden, is de kosmos een perpetuum mobile dat altijd zo zal blijven bewegen of is die beweging eindig en hoe komt dat dan?