In hoeverre zijn 'nieuwe vormen van bestuur' (governance), waarbij private actoren zoals NGO's, bedrijven en burgers een grotere rol spelen in publieke beleidsbepaling en -uitvoering, effectiever, efficienter en legitiemer dan klassiek overheidsbeleid?

Participatiesamenleving, doe-democratie, decentralisatie: vele woorden om aan te duiden dat het klassieke overheidsbeleid aan verandering onderhevig is (door structurele maatschappelijke veranderingen) en ook wil zijn (neoliberalisme, terugtreden, bezuinigingen). Maar werken die nieuwe vormen van (meer privaat) bestuur ook beter? En zijn ze ook staatsrechtelijk en politiek acceptabel? Er is zeker onderzoek gedaan naar deze vragen, met name case studies in specifieke sectoren, maar een generieke meta-analyse ontbreekt (voor zover ik weet).