In hoeverre kan, mag en moet de overheid ervoor zorgen dat bij afname van de hoeveelheid arbeid wordt voorkomen dat mensen uit verveling 'elkaar de kop inslaan'?

Door automatisering wordt voorzien dat in de toekomst niet iedereen meer zal werken. Over de financiële gevolgen wordt uitgebreid nagedacht (denk aan het basisinkomen) terwijl de sociale gevolgen mogelijk veel ingrijpender zijn. Onderzoek laat daarnaast zien dat veel mensen hun geluk en status ontlenen aan hun werk. Als dit wegvalt dan valt te voorzien dat de burger "gedoemd is tot vrijheid". Sommige auteurs zijn somber over wat er gaat gebeuren (toenemende irritatie, frustratie, ruzies e.d.). Dit roept in het algemeen de vraag op wat betekent dit allemaal gaat beteken voor de overheid en wat zij mag verwachten / eisen van burgers? Dit roept natuurlijk allerlei deelvragen op. Ten eerste zou ik wel benieuwd zijn in hoeverre dit scenario echt bestaat. Vervolgens: welke mogelijkheden er sowieso zijn om dit scenario te voorkomen. Wat kan het verleden ons bijvoorbeeld leren? (er zijn genoeg samenleving geweest waar niet altijd werk voorhanden was). Welk soort burger zou wenselijk zijn? Vervolgvraag: wat doen we vervolgens met ons onderwijs. Deze richt zich voor een groot deel op beroepsonderwijs. Is dit wel houdbaar en wat zou hier dan (deels) voor in de plaats moeten komen? Uiteindelijk de morele kant: wat mag en zou de overheid moeten doen?