In hoeverre heeft beeldvorming van politieke leiders in de twintigste eeuw een rol gespeeld in het dekolonisatieproces van de jaren 1960?

Keizer Haile Selassie van Ethiopië staat in de Westerse wereld voornamelijk te boek als woordvoerder van een bevrijd continent, voorvechter van Afrikaanse saamhorigheid en voor zijn fervente geloof in de vooruitgang. In de jaren 1960 was hij immens popualir bij Westerse leiders over de hele wereld werd vooral positief weergegeven in de media. De verheerlijking van een absolute monarch is echter op zijn minst curieus te noemen. Is deze positieve beeldvorming van een keizer die al bijna een halve eeuw op autoritaire wijze regeert wel terecht? Is hij werkelijk de verlosser van het gekoloniseerde Afrika? Is hij echt de verlichte despoot die vooruitgang brengt in Afrika, die de Europese leiders in hem zien? De annexatie van Eritrea in 1962 en de daaropvolgende, decennia voortdurende onafhankelijkheidsoorlog, lijken een ander licht op de keizer te schijnen. Op gewelddadige wijze en in strijd met alle internationale verdragen werkt hij vanaf het begin van de Ethio-Eritrese 'federatie' aan het ontmantelen ervan en aan de annexatie van Eritrea. Waarom doet de internationale gemeenschap niks? Is zijn PR in het Westen te krachtig? Voelen Europese leiders zich in het dekolonisatieproces door de koloniale geschiedenis te opgelaten om deze Afrikaanse keizer terecht te wijzen?