Hoe zou een gezonde Exitstrategy er uit kunnen zien voor een piekende economie?

Door de geschiedenis heen zien we dat geen enkele economische grootmacht eeuwig aan de macht blijft. Het is van alle tijden: de val het Romeinse Rijk, Beurskrach. Alles dat stijgt, moet een keer dalen. Ook zien we dat iedere periode van economische groei gevolgd wordt door recessie. Grote recessies en/of ineenstorten van grote economieën hebben vaak desastreuze gevolgen gehad. De crisis heeft ook buiten de economie enorme impact. Massawerkeloosheid is nog een van de mildste gevolgen als je het vergelijkt met volksverhuizingen, hongersnoden, wereldoorlogen, genocide. Veel van onze economische modellen richten zich op het steeds maar creëren van groei. Als we weten dat de stijgende golf een keer moet omslaan in een dalende golf, moeten we dan niet proberen de golf zelf geleidelijk en gecontroleerd te laten dalen? Hoe ziet gecontroleerde krimp eruit? Een goede generaal plant niet alleen de inval in een gebied, maar ook de exitstrategy. Iedere goede bergbeklimmer gaat de berg op met een exitstrategy. De top halen alleen is niet genoeg. Heel thuis komen is belangrijker. Als wij de economische top willen halen, wat is dan onze exitstrategy?