Hoe werken verhalen die in het verleden verteld werden over slavernij en de afschaffing van slavernij door in hedendaagse beeldvorming en conflicten rond het Nederlandse koloniale verleden?

Al eeuwenlang worden in de westerse wereld verhalen verteld over slavernij. Veel verhalen legitimeerden slavernij, met argumenten van geloof en ras. Andere verhalen gingen daar tegen in, en gebruikten argumenten van geloof, medelijden en beschaving om te pleiten voor het afschaffen van slavernij. Er is vaker gewezen op het belang van deze verhalen voor de hedendaagse beeldvorming over het slavernijverleden van Nederland, maar een systematische analyse van hoe historische narratieven over slavernij en emancipatie doorwerken in onze samenleving bestaat nog niet. In het zwarte piet-debat wordt wel de link met het verleden gelegd, zowel door voor- als tegenstanders, maar een brede historische analyse ontbreekt. Ook het beeld dat Nederland een late afschaffing van slavernij kende doordat er nauwelijks 'echte' abolitionisten waren is niet simpelweg terug te voeren op de feiten, maar komt voort uit de 19e eeuwse narratieve structuren waarin we abolitionisme nog steeds begrijpen. In Nederland is veel expertise aanwezig rond slavernij en anti-slavernij in Nederland en daarbuiten, en een bundeling van die expertise in een project dat kijkt naar representatie van (afschaffing van) slavernij en receptie en doorwerking van die representaties, juist ook in internationaal vergelijkend perspectief, kan een belangrijke brug slaan tussen wetenschap en maatschappij.