Hoe verbeteren en vergemakkelijken we de ontsluiting en toegang tot ons cultureel erfgoed?

Onze culturele identiteit en ons cultureel erfgoed zijn vervat in een eindeloze hoeveelheid kunstuitingen: van beeldende kunst tot literatuur tot nationale monumenten en archeologische opgravingen. Het is aan de geesteswetenschap deze bronnen te ontsluiten en te helpen duiden voor het grote publiek. Dit kan met tekstedities en vertalingen, tentoonstellingen of opgravingen, maar ook via films, apps, het zichtbaar maken in het landschap. Het internet biedt nieuwe mogelijkheden voor het toegankelijk maken van ons cultureel erfgoed, maar het roept ook vragen op. De hoeveelheid bronnen die digitaal tot onze beschikking staan is schier onafzienbaar. Het merendeel van het beeldmateriaal dat op internet beschikbaar is, kan alleen op basis van 'tags' gevonden worden: de automatische analyse van beeld staat nog steeds in de kinderschoenen. Ook de automatische analyse van teksten is nog niet ver gevorderd: informatiespecialisten moeten samenwerken met experts met verstand van semiotiek, geschiedenis, literatuur en cultuur. Daarnaast is het zo dat toegang tot ons cultureel erfgoed van essentieel belang geacht wordt voor de vorming van nieuwe generaties, en voor de bevordering van een culturele identiteit, op nationaal en transnationaal niveau. De data dienen dan ook toegankelijk gemaakt te worden voor verschillende doelgroepen in onze maatschappij.

Bijbehorende clustervragen