Hoe organiseren we wetenschappelijke en maatschappelijke besluitvorming in het licht van onzekerheid, risico en complexiteit?

Risico en onzekerheid spelen op bijna alle wetenschappelijke en maatschappelijke terreinen: in medische ingrepen, in natuur- en sociaalwetenschappelijk onderzoek, bij technologieën zoals kernenergie, nanotechnologie of ICT, maar ook in verband met dreigingen door bijvoorbeeld stijgende zeespiegels en politieke, culturele en religieuze spanningen. Een respons hierop vraagt om kennis van de onzekerheden en risico’s zelf, maar ook om inzicht in hun samenhang en hun rol in besluitvorming. Nieuwe methoden en technieken stellen ons in staat om besluitvorming in het licht van onzekerheid en risico verregaand te verbeteren. Maar diezelfde technieken maken ons ook blind voor wat buiten het theoretische bestek valt. Een combinatie van wijsgerige, besliskundige, sociaal-wetenschappelijke, statistische en methodo¬logische kennis kan ons leren om beter over onzekerheid en risico na te denken en ermee om te gaan. De besluitvorming over risico’s en onzekerheid vraagt daarnaast om ethische en maatschappelijke reflectie. Hoe zijn risico’s en baten in een samenleving verdeeld? Kunnen mensen er vrijwillig mee instemmen? Welke rol kunnen waarden en emoties in besluitvorming spelen? Hoe communiceren we over onzekerheden en risico’s? En hoe en door wie dienen de beslissingen uiteindelijk te worden genomen?