Hoe moeten we een daadwerkelijk lange termijn perspectief inbouwen in onze politieke, sociale en economische instituties?

Klimaatverandering, biodiversiteit en andere ecologische uitdagingen leiden tot diepgaande veranderingen van de sociale en politieke context van ons handelen. We zullen antwoorden moeten formuleren op nieuwe vragen, zoals: Wat betekent het om moreel verantwoordelijkheid te zijn voor de lange termijn? Hoe moeten we onze intergenerationele verantwoordelijkheid vormgeven? Hoe moeten politieke instituties eruit zien die ecologisch duurzaam en veerkrachtig zijn? Welke institutionele veranderingen zijn nodig voor een duurzame financiële sector, waarin investeringsbeslissingen niet alleen economisch maar ook maatschappelijk en ecologisch gezien verantwoord zijn? Wordt duurzame ontwikkeling het beste bevorderd door de overheid, door de markt of door coöperatie? Hoe kunnen wij de transformatie naar een lange-termijn perspectief zo vorm geven dat ze recht doet aan de centrale uitgangspunten van de moderne politieke ethiek: respect voor het menselijke individu, de mensen-rechten en een democratisch politiek stelsel? Welke rol spelen ons denken over toekomst en geschiedenis, onze psychologische mechanismen tegen verandering, en onze angst en hoop bij het vormgeven van een lange-termijn perspectief voor de politiek? Hoe kunnen wij sociale, politieke en economische instituties zo veranderen dat een open samenleving, in Nederland en in Europa ook in de 21e eeuw nog mogelijk is? Een vraag van de Nederlandse Onderzoekschool Wijsbegeerte.