Hoe moet de democratie in een geglobaliseerde wereldeconomie vorm krijgen en welke stappen moeten we nemen om het gewenste doel te bereiken?

De financiële crisis en de Euro crisis hebben laten zien dat de levenskansen van individuele burgers sterk worden beïnvloed door besluiten en handelen van actoren buiten de politieke controle van individuele natiestaten. De crisis begon in de Verenigde Staten, maar had geweldige negatieve consequenties voor de hele wereld. Tegelijkertijd zijn op bovenstatelijk niveau nog niet op dezelfde wijze democratische instituties ontwikkeld als op het nationale niveau. De afgelopen jaren lijken er juist meer ondemocratische elementen in bestaande instituties te zijn geïntroduceerd. Bijvoorbeeld, bij de bestrijding van de Euro crisis is de rol van de uitvoerende macht, experts en ambtenaren gegroeid, ogenschijnlijk ten koste van meer representatieve instituties zoals nationale parlementen en het Europese parlement. Tegelijkertijd verwerpen sommige economisch succesvolle landen de democratie als staatsvorm, zoals China en Singapore. Het feit dat democratie en economisch succes niet langer noodzakelijk samen lijken te gaan, stelt een uitdaging aan de democratie als staatsvorm. Is er in het licht van deze constellatie nog kans om transnationale democratische instituties verder te ontwikkelen? Op welke manier kan dat gedaan worden op een manier die ook recht doet aan nationale verschillen? En hoe zouden dergelijk instituties zich moeten verhouden tot de bestaande instituties van de natiestaat?