Hoe leg je duurzaam de kenmerken van kunstvoorwerpen vast?

Ons cultureel erfgoed is kwetsbaar, denk maar aan fresco’s die door aardbevingen vernietigd worden, kunstwerken die vernietigd worden tijdens oorlogen, maar ook aan het inherente verval van kunstwerken, die verouderen door licht, vocht, of gewoon door de combinatie van materialen waaruit ze samengesteld zijn. Om ervoor te zorgen dat kennis over ons verleden niet verloren gaat, is het van belang om kunstwerken zo te documenteren, dat we ons een goed beeld kunnen vormen van hun essentiële kenmerken ook als het origineel niet meer aanwezig is. Huidige documentatietechnieken voldoen onvoldoende aan deze wens, en dat is zorgwekkend. Hoe verbeteren we de documentatie van kunstwerken op een duurzame manier? Kunnen we bijvoorbeeld een 3-dimensionale scan maken van de materialen van een kunstwerk, net zoals bij mensen die in de MRI gaan? Daarvoor moeten nieuwe technieken ontwikkeld worden. Wat kunnen we verbeteren aan de opslag van digitale gegevens over kunstwerken en hoe zorgen we dat die algemeen beschikbaar zijn voor onderzoek? Hoe bepalen we überhaupt wat de essentiële kenmerken van een kunstwerk zijn? De redenen waarom we een kunstwerk waarderen zijn mede cultureel bepaald, en hoe zorgen we ervoor dat de subjectiviteit die hierin schuilt ons niet verhindert een objectieve documentatie te generen?

Bijbehorende clustervragen