Hoe kunnen we lessen/levenslessen aanbieden zodat niet elke generatie zijn eigen fouten hoeft te maken ?

Kennis <-> Kunde. Elke generatie maakt zijn eigen fouten, min of meer gelijk aan eerdere generaties. Hoe zouden we kennis/ervaringen zo aan kunnen bieden dat deze kennis een ervaring wordt, geinternaliseerd. Zodanig dat er minder behoefte bestaat om deze kennis/kunde te toetsen met mogelijk kostbare nadelige gevolgen van het falen. Hiermee bedoel ik met name levenslessen/werkwijzes. Het raakt aan wat ik aan het gezicht meen te zien bij een demonstratie van het maken van vloeibare zuurstof op het gezicht van een professor in de chemie. Het is een hele simpele actie, maar er spreekt zoveel enthousiasme uit, op het gezicht van de professor, bij de fysieke ervaring dat iets soortgelijks bij 'alle levenslessen' toegepast zou dienen te worden om het effectief te maken. Wetenschappers zeggen ook terecht dat ze op de schouders van reuzen staan.