Hoe kunnen we de schaarse grondstoffen die we nog hebben op een efficiëntere en duurzamere manier inzetten om de transitie naar een duurzame samenleving mogelijk te maken?

De overgang naar een duurzame samenleving kost tijd. Het technologisch volwassen worden van nieuwe duurzamere technologien zal enkele decennia kosten. Dit betekent dat we hard moeten werken aan het verbeteren van de efficiëntie van de huidige processen die ons nu voorzien van basis-chemicaliën zoals ammoniak (stikstofactivering), etheen en propeen. Deze chemicaliën zijn essentieel voor allerlei onmisbare producten zoals kunstmest en plastics. Door de zeer grote schaal waarop deze processen wereldwijd worden uitgevoerd, heeft elke kleine verbetering direct grote gevolgen. We zullen moeten proberen om de afhankelijkheid van deze processen van niet-hernieuwbare koolwaterstoffen als energiebron te verlagen. Een mogelijke oplossing ligt in (bio-geïnspireerde) cascade processen, en het gebruik van biomassa al grondstof. Omdat de grondstof uit biomassa veel gecompliceerder is dan de huidige fossiele grondstoffen, zullen we nieuwe manieren van aanpak moeten ontwikkelen die intrinsiek rekening houden met deze complexiteit. We zullen hiervoor het grensgebied tussen complexiteit en katalyse moeten onderzoeken, zodat we nieuwe processen rationeel kunnen ontwerpen.