Hoe kunnen we de moleculaire, celbiologische en genetische relaties tussen gezondheid, ziekte en veroudering in kaart brengen voor mens- en diergebonden onderzoek, om die beter te begrijpen en te modificeren ten behoeve van een gezonde veroudering ?

Het huidige omics onderzoek bij de mens is sterk gebonden aan observatie van een statisch genoom, het in kaart brengen van de genen, genexpressie, metabolieten atlas etc. op een enkel moment in het leven. Deze kennis moet nu in dynamische studies worden gebruikt. Bij veroudering en ziekte speelt juist de reactie op herhaalde stressoren en bedreigende gebeurtenissen een rol. Momenteel wordt in biobanken bestudeerd welke gevolgen bepaalde risico profielen op een baseline moment voorspellen. De dynamiek van het genoom (de onvoorspelbare modificaties) kunnen het beste worden bestudeerd in een combinatie van mens gebonden interventie onderzoek en in diermodel onderzoek zodat moleculaire mechanismen in meerdere weefsels en in respons op meerdere belangrijke blootstellingen aan bedreigende of juist gunstige omstandigheden kan worden bestudeerd. Alleen dan zullen we ons kunnen richten op de beïnvloeding van deze mechanismen ter preventie of behandeling van verouderings gerelateerde aandoeningen.