Hoe kunnen we de compartimenten in de natuur die verreweg de meeste (elektrische) energie bevatten (bijvoorbeeld het dode organische materiaal in bodems of elektriciteit in de atmosfeer) beter begrijpen en efficiënter benutten?

Huidige manieren om elektriciteit uit de natuur te vangen hebben zijn indirect (bijvoorbeeld zonne-energie en wind-energie) en hebben een laag rendement. Echter, er bestaan compartimenten waar elektrische energie direct voorradig is, zoals bijvoorbeeld de elektrische lading in de atmosfeer, of de elektronen die vrijkomen bij de afbraak van dood organisch materiaal (detritus) in bodems door schimmels en bacteriën. De hoeveelheid energie die in deze compartimenten voorradig is lijkt oneindig groot, maar wordt momenteel niet benut omdat we onvoldoende kennis hebben over hoe deze processen verlopen en te vangen zijn. Dit is opvallend omdat deze vorm van elektrische energie in direct bruikbare vorm aanwezig is in de natuur, en geen dure apparatuur of constructies nodig heeft om bepaalde krachten uit de natuur om te zetten naar elektrische energie (bijvoorbeeld stuwdammen). Dus, naast de indrukwekkende hoeveelheid elektrische energie die beschikbaar is, lijkt het op de lange termijn ook verreweg de meest goedkope en duurzame manier om de wereld van elektriciteit te voorzien.