Hoe kunnen we (chronische) pijn beter (voorkomen en) bestrijden?

In Nederland hebben meer dan 2 miljoen mensen dagelijks pijn (kinderen en volwassenen). In de praktijk krijgt lang niet iedereen een goede en tijdige behandeling. Hoe beperken we het aantal patiënten dat evolueert naar chronische pijn? Kunnen we pijn draaglijker maken dan nu het geval is? En/of kan chronische pijn een vermijdbare ziekte worden? Chronische pijn heeft grote impact op de kwaliteit van leven, dagelijks functioneren, stemming, en ziekteverzuim. Dit gaat gepaard met aanzienlijke kosten, zowel direct aan zorg gerelateerd als indirect. Er lijkt nog steeds sprake van hoge prevalentie van onbehandelde pijn (o.a. bij patiënten met kanker en zenuwpijnen). We kunnen met nieuwe kennis en technologie steeds meer somatische aandoeningen behandelen. Neemt het risico op chronische pijn daarmee toe? Hoe is dan de kwaliteit van leven (soma & psyche)? Wordt in combinatie met de vergrijzing het thema pijnbestrijding daarmee niet steeds belangrijker? Hoe mooi zou een landelijk multidisciplinair onderzoeksprogramma "chronische pijn" zijn? Er is in de pijngeneeskunde nog steeds heel veel te onderzoeken. Waarbij we de nieuwe inzichten in onze landelijke gezondheidszorg dan ook echt gaan toepassen! Dit levert weer nieuwe onderzoeksmogelijkheden op. Dat zou toch een enorme winst voor ons land (en inspiratie voor andere landen) zijn?