Hoe kunnen steden voorbereid worden tegen extreme omgevingsomstandigheden (wateroverlast, hitte, maar ook aardbevingen)?

Mensen trekken steeds meer naar steden toe, steden die vaak in deltagebieden of aan grote rivieren liggen. Deze gebieden zijn extra kwetsbaar voor extreme weersomstandigheden, die alleen maar toenemen door klimaatverandering. Retentie en nuttig gebruik van regenwater wordt steeds relevanter en vraagt om een goede waterplanning van stedelijke gebieden als onderdeel van integraal watermanagement, welke wellicht te koppelen is aan een duurzame energievoorziening. Kunnen cruciale installaties of woningen en infrastructuur in zeer overstromingsgevoelige gebieden niet beter worden uitgerust met intrinsiek ‘drijfvermogen’? Als Nederlandse steden niets doen aan hun klimaatrobuustheid zullen ze binnen enkele decennia 's zomers een klimaat vergelijkbaar met dat rond de Middellandse Zee hebben, hetgeen grote gevolgen voor de volksgezondheid met zich meebrengt. Het in stedelijk gebieden temperen van temperatuurextremen is van groot belang. Extreme omstandigheden vragen om nieuwe ontwerpstrategieën en materialen voor wegen, bruggen en tunnels. Deze dienen robuust en betrouwbaar te blijven functioneren. Dit vraagt niet alleen om het vergroten van de voorspelbaarheid van het gedrag van materialen, constructies en systemen, maar ook van het weer en andere natuurfenomenen, zoals aardbevingen en vulkaan- uitbarstingen. Zelfs als de oorzaken van klimaatverandering in de komende decennia volledig kunnen worden weggenomen, zullen de gevolgen nog lang merkbaar zijn.