Hoe kunnen de economische rekenmodellen worden verbeterd, zodat ze recht doen aan de vernieuwende ontwikkeling van een ziektezorgsysteem naar een echt gezondheidszorgsysteem?

De toekomstbestendigheid van het huidige zorgstelsel staat onder druk. Dit komt doordat het feitelijk functioneert als een ‘ziektezorgsysteem’. Het is hoofdzakelijk gericht op het diagnosticeren, behandelen en verzorgen van enkelvoudige gezondheidsproblemen op het moment dat ze zijn ontstaan. Dat was functioneel voor de gezondheidsproblemen van gister, maar niet meer voor die van vandaag en morgen. Tegenwoordig kampen mensen met chronische gezondheidsproblemen zoals diabetes en depressie, veelal meerdere tegelijk en ook nog eens in combinatie met problemen op andere leefgebieden zoals schulden en eenzaamheid. Het ‘ziektezorgsysteem’ ontwikkelt zich daarom in de richting van een écht ‘gezondheidszorgsysteem’, waarin het proactief gezond houden van mensen voorop staat. Dit betekent veel meer investeren in preventie, gezondheidsbevordering en een holistische benadering van de gezondheidsproblemen van vandaag en morgen. De economische rekenmodellen houden er onvoldoende rekening mee dat zo’n gezondheidszorgsysteem een andere kostenstructuur met zich meebrengt. In feite zijn de kostendata uit het verleden daarvoor ook ongeschikt. Die zijn immers gegenereerd in het ‘oude’ ziektezorgsysteem. Zo kan het zijn dat economische modellen aangeven dat investeringen in preventie juist de zorgkosten doen toenemen en dat weerhoudt de politiek en de overheid ervan om een preventiebeleid te voeren dat recht doet aan de vernieuwende ontwikkelingen in het veld.