Hoe kun je in gebieden met bevolkingskrimp oplossingen bedenken voor de leegstand in maatschappelijk vastgoed en beeldbepalende bebouwing, die aansluiten bij bestaande dorps- of gebiedsidentiteiten, of die deze versterken?

In de krimpgebieden komen veel openbare gebouwen leeg te staan, zoals monumentale gebouwen als raadhuizen en kerken, of gebouwen die anderszins met de lokale gemeenschap verweven zijn (scholen, kruisgebouwen, winkels, bankgebouwen). Het slopen van dergelijke gebouwen kan het wezen van de lokale gemeenschap raken en de schoonheid en het onderscheidend vermogen van dorp of streek ondermijnen. We weten echter niet welke gebouwen en publieke ruimten cruciaal zijn voor de lokale identiteit, en welke dat in mindere mate zijn. Hoe kunnen ruimtelijke transformaties aansluiten bij de lokale identiteit, of deze versterken? Wat zijn passende en duurzame herbestemmingsfuncties, die lokale behoeften vervullen? Hoe te slopen met behoud van ruimtelijke kwaliteit, waar vallen de gaten en (hoe) kunnen die worden opgevuld?