Hoe kan technologie worden ingezet om via verhalen de menselijke verbeelding te stimuleren?

Verhalen vergroten het empatisch vermogen, zorgen voor (emotionele) verbondenheid, versterken de gemeenschapszin en zetten aan tot reflectie. Verhalen sorteren hun effect doordat zij een beroep doen op de menselijke verbeelding. Zij helpen daarmee onze kennis dieper te verwerken. Voor de groei van onze kenniseconomie en ons bruto nationaal product is de ontwikkeling van kennis immers van wezenlijk belang. Digitale media nemen bij het vormgeven, overdragen en uitwisselen van kennis een steeds grotere plaats in. De focus ligt echter op de zogenaamde objectieve kennis. De menselijke verbeelding als bron van kennis en middel van kennisoverdracht wordt daarbij vergeten. Wat is de rol van verbeelding bij kennisontwikkeling? Dat verhalen daarbij een cruciale rol spelen is duidelijk, maar welke precies? Verhalen komen voor een belangrijk deel tot ons via taal. In een tijd van algemene ontlezing kan nieuwe technologie een uitkomst zijn. Hoe kan deze nieuwe technolgoie worden ingezet om die verhalen vorm te geven, de taalontwikkeling te bevorderen en de verbeelding te stimuleren? Hoe kunnen robots bijdragen aan natuurlijke interactie, waarbij empathie en verbondenheid een rol speelt en hoe kunnen zij daarbij verhalen inzetten en de verbeelding aanspreken?