Hoe kan kosmopolitisme minder elitair gemaakt worden?

Kosmopolitisme betekent wereldburgerschap. De term verwijst naar de geschiktheid of het streven van mensen om zich bij de aard van alle volken aan te passen. Eén wereld, dat is waar we steeds meer naartoe groeien door de steeds grotere onderlinge afhankelijkheid van iedereen. Maar sommige mensen zijn kosmopolitischer dan andere. De meestal jonge private bankers in de City van Londen zijn kosmopoliet: verschillen tussen ras, gender, afkomst spelen nauwelijks een rol. Voor wetenschappers die internationale congressen bezoeken geldt iets dergelijks, net als voor internationale ondernemers die elkaar in de business class van vliegtuigen treffen. Voor veel andere mensen met kleinere netwerken is de wereld veel minder één gedeeld netwerk. Ze voelen zich bedreigd door veel zaken die van buiten komen. Hoe kunnen we de netwerken waar kosmopolieten zich senang in voelen toegankelijker maken voor alle burgers, zodat wereldburgerschap minder elitair en voor meer mensen toegankelijk wordt?