Hoe bepalend zijn de ervaringen in de eerste twee, drie levensjaren voor gedrag, zelfrespect, moraal en omgang met anderen in latere levensjaren?

Achtergrond/motivering van de vraag: Ik heb in mijn werkzaam leven in ca 10 niet-Europse landen gewerkt. Vier jaar op Aruba en Curacao en daarna voor korte perioden van een tot drie maanden in Indonesië, Vietnam, Cambodja, Nepal, India, Sri Lanka, China, Marocco, Tanzania en Lesotho. Ik heb daar ontdekt hoezeer mensen (ook ikzelf) "gestuurd" worden door de cultuur waaruit zij voortkomen. De vraag past in de discussie over de rol van 'nurture' en 'nature' in de ontwikkeling van het individu. De vraag stimuleert onderzoek naar bijv. (i) antecedenten in de vroege jeugd van mensen die op jonge leeftijd radicaliseren of zich afkeren van de dominante cultuur (gangs, misdaad syndicaten), (ii) de structurele imperatieven van de dominante cultuur op de ontwikkeling van het individu, en (iii) strategieën om spanningen tussen culturen op te lossen/te verminderen. Antwoorden op de vraag kunnen verklaren waarom mensen loyaal blijven aan religieuze inprentingen uit de vroege jeugd.