Hoe beïnvloedt opwarming de hydrografie van zeeën en oceanen en wat zijn de gevolgen voor het zeeleven?

Het water in zeeën en oceanen is niet een homogene massa. Als de waterkolom van bovenaf wordt opgewarmd, vormt zich bovenin een warmere en lichtere laag. Deze bovenlaag mengt nauwelijks met het onderliggende water en er ontstaat een spronglaag die de twee watermassa’s effectief van elkaar scheidt. Dit heet stratificatie en hindert het transport tussen de verschillende waterlagen. Dood plankton dat uit de bovenlaag naar beneden zinkt, wordt in de onderste waterlaag afgebroken. Dat gaat veel beter met voldoende zuurstof. Indien de zuurstoftoevoer vanuit de bovenste laag naar beneden onvoldoende is om aan de vraag te voldoen, ontstaat daar zuurstoftekort. Omgekeerd kunnen voedingsstoffen moeilijker naar de bovenste laag doordringen en vindt er daar ondanks voldoende licht toch weinig biologische productie plaats. Naar verwachting bevordert opwarming van de atmosfeer stratificatie omdat de bovenste waterlaag sterker zal gaan opwarmen. Hierdoor komen er meer plaatsen met zuurstofarm diep water. Maar ook de toevoer van voedingsstoffen naar de bovenlaag kan verminderen waardoor er minder biologische productie is en het voedselweb kan verschralen. Dit alles werkt dan door op het mondiale klimaatsysteem, omdat de koolstofopslag afhangt van de productie in de bovenste waterlaag en van de volledigheid van afbraak daaronder. Hoe gaat dit uitpakken?